Kinderverjaardag

Een verjaardag is niet compleet zonder dat er voor je gezongen is. Op de basisschool leer je al verjaardagsliedjes zoals “Lang zal hij/zij leven” en “3 violen en een trommel en een fluit”. Elk jaar leerde je wel een nieuw nummer. Al snel kon je iemand in het Engels, Frans, Spaans en Chinees feliciteren. Wanneer er een klasgenootje jarig was, zong je deze verjaardagsliedjes hard mee. Daarna werden de kaarsjes uitgeblazen op de slagroomtaart en kon het feest beginnen. Als jarige moest je altijd op een stoel of tafel gaan staan. Alle aandacht ging naar jou toe terwijl je liefdevol werd toegezongen. Aan het einde mocht je vaak een klein cadeautje uitzoeken. Of dit nu een stempel was, een sticker velletje of een stuiterbal, je was er ontzettend blij mee. Vervolgens liet je dit prachtige cadeau trots aan je ouders zien. Thuis werd er weer taart gegeten en werd je nog veel meer verwend. Zo mochten kinderen vaak kiezen wat ze wilde eten op hun verjaardag. Meestal werd er gekozen voor pannenkoeken, friet of pizza. Hoewel je erg blij was met het cadeau van je juf of meester was je al een half jaar zenuwachtig voor het cadeau van van je ouders. Dit waren altijd spectaculaire en originele cadeaus. Of het nu een Barbie, een speelgoedauto of een bordspel was, als kind was je hier een jaar zoet mee. Al je vriendjes en vriendinnetjes waren dan ook erg jaloers op het moment dat je je nieuwe aanwinst liet zien op het schoolplein. Voor ouders was het lastig om een goed cadeau te kopen. Als het niet in de smaak viel, was je zoon of dochter erg teleurgesteld. Steek dus veel tijd in het vinden van een goed cadeau voor hem of haar. Hier kunnen ze nog lang over napraten.